★Vevi_Saki★

*หมายเหตุ* ไม่สามารถจะมาอัพบันทึกชายนี่ทุกอาทิตย์ได้แล้ว ทั้งๆที่เพิ่งอัพไปได้อาทิตย์เดียว 555+

 

 เนื่องจากป่วย เป็น หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท(เป็นโรคคนแก่มากๆเลยกู -*-) ทำให้นั่งเล่นเนตนานไม่ได้ ก็เลยไม่ค่อยได้ดูน้องเท่าไหร่ เลยไม่รู้จะเขียนอะไรดี(ดูทุกวันแหล่ะ แต่แค่วันละนิดๆหน่อยๆ โหลดรายการมาดองไว้เยอะมากๆ ไม่มีปัญญานั่งดู)

 

แล้วก็มานั่งอัพบล๊อกไม่ไหวด้วย มันปวดหลัง เพราะฉะนั้นอยากรู้ความเคลื่อนไหวก็ไปเจอกันในทวิสเตอร์ละกันนะจ๊ะ แต่ใครจะฟอลโล่วก็ช่วยแนะนำตัวมานิดนึง ไม่รู้จักไม่รับนะจ๊ะ

 

*หมายเหตุ2* กะว่าจะรอให้พี่กิ๊ก พี่กิ๊ฟไม่ก็อิพีอัพก่อน แต่ดูหาวี่แววจะมาอัพกันไม่เจอ อัพก่อนก็ได้ฟระ เดี๋ยวลืมไปกว่าเดิม -*-

 

*หมายเหตุ3* ทริปนี้ไร้รูป ไร้คลิปน้องนะจ๊ะ เพราะไม่สามารถที่จะแบกน้องนิกรไปได้เพราะปวดหลัง แบกไม่ไหว ไม่อยากสร้างภาระให้หลังตัวเองมากเกินไป มีแต่รูปตัวเองจากมือถือ 555555+

 

เข้าเรื่องตามหัวเอนทรี่

 

[Before SHINee come]

 

รู้ข่าวก่อนประมาณครึ่งเดือน

 

ความคิดแรกที่ผุดออกมาคือ มันมากันอีกแร๊ววววววววววววววววว จะรีบมากันทำไมไม่รู้ 555 ไม่ได้อยากให้มาเลย หนี้เก่ายังไม่ได้ใช้ แต่มีเรื่องมาให้เสียตังอีกแระ -*-

 

พอมีข่าวมาก็เริ่มเชคแระนู่นนั่นนี่  เชคกันวันต่อวัน ข่าวเปลี่ยนทุกวัน เจ๋งป่ะล่ะน้องกู มันเป็นอะไรที่น่าเบื่อน่ารำคาญมากกกกกกกกกกกกก สำหรับการตามข่าวชายนี่ก่อนที่มันจะมาเนี่ย จะเกิดฟิลนี้ทุกรอบอ่ะ แล้วรอบนี้หนักกว่ารอบที่ผ่านๆมามากก

 

ไม่ไล่รายละเอียดอะไรมากละกันนะ ปวดหลังขี้เกียจอัพยาวๆ เอาเป็นว่า รอบนี้แม่งวุ่นวายมากๆพอ ทั้งเรื่องมากี่คนกันแน่ มาทำไม ไปไหนบ้าง โอ๊ยยย วุ่นวายๆๆๆๆๆ แถมเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตลอด

 

จนวันใกล้ๆนี่เลิกสืบแระ รำคาญ

 

แต่สรุปข้อมูลแน่นอนที่รู้ก่อนน้องจะเหยียบไทยทั้งหมดคือ

 

- มางานของเซนทรัล มีมินิคอนด้วย แล้วก็มีกิจกรรมหลอกแดกตังทั้งหลาย

 

- มาวันที่ 2 กลางคืน กลับ 4 กลางคืน  แต่โฮต้องกลับวันที่3 ไปแคนาดา

 

 - นอนเซนทาราคืนแรก แล้วเปลี่ยนไปแกรนด์สุขุมวิท เชคอินวันที่ 3 กลางคืน เชคเอาท์ 4 เช้า (นอนบนรถตู้ก็ได้นะ แค่นี้อ่ะ 5555 ไม่ก็มานอนคอนโดคุณน้าคุณแม่หนิ่ ฟรี)

 

-วันที่ 4 เย็นๆ มีอัด 07 โชว์

 

ส่วนเวลาว่างๆที่เหลือ ไม่มีข้อมูล นี่แหล่ะจุดไซโค มึงจะมาทำอะไรกันตั้ง 3 วัน แต่ตารางมี 2 งาน เป็นไปมิด๊ายยย ชายนี่ต้องทำงานเยี่ยงทาสสิ แต่หาข้อมูลไม่ได้แล้ว ก็รอเสี่ยงดวงกันหลังมันเหยียบสุวรรณภูมิละกัน

 

ความจริงทริปนี้เป็นทริปที่ไม่ค่อยอยากจะไปเท่าไหร่ สังขารมันไม่ได้ว่ะ

 

ช่วงนั้นอาการปวดหลังมันก็เป็นเยอะขึ้นจนไปตรวจก็รู้ว่าเป็นหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท หมอห้ามนั่ง-ยืน-เดิน นานๆ ห้ามยกของ ซึ่งถ้าไปตามน้องยังไงก็ทำตามหมอสั่งไม่ได้แน่ๆ ก็แอบกลัวนะ เพราะอาการปวดมันค่อนข้างหนัก กลัวจะไม่ไหว หรือไหวแต่กลับบ้านมากูอัมพาตกินก็ไม่ไหวนะ

 

แต่บอกกะพีไว้แล้วว่าจะไปเป็นเพื่อน แถมรร.ก็จองไม่ได้ เพื่อนเกาหลีก็มา ก็เลยให้มันมานอนที่คอนโดน้าด้วยกัน และที่สำคัญ เจ๊โออุส่าไปฟาดฟันชิงบัตรคอนให้ซะขนาดนั้น  แถมกิ๊ฟยังอุส่าไฟท์เอาที่นั่งใน 07 มาให้ได้อีกตะหาก ถ้าไม่ไปกูคงโดนยำเละ 5555+

 

ก่อนจะไป หมอนัดวันที่ 30 อาการดีขึ้นบ้าง แล้วก็ให้หมอฉีดยามาให้เลย เพราะยากินมันหายช้า หมอจะให้ใส่เสื้อดามหลังด้วย แต่หมอคะ ไปหาผช.แบบสภาพใส่เสื้อดามหลังก็ไม่ไหวนะคะ ก็เลยเอาไว้ก่อน 555+

 

[Day 1]

 

ก็เข้ากรุงเทพวันที่ 2 บ่ายๆ ไปเจอบีมก่อน หลงกรุงเทพกันไป 1 รอบ เซ็งมากกกก เจอกันที่รังสิตตั้งแต่ 4 โมง มาถึงสยามจะทุ่มนึงแล้วมั้ง บ้ามากกกก นัดน้าไว้ทุ่มนึงด้วย กะว่าจะทำบราวน์นี่ไปให้ลูกชาย ถ้าเข้าเกตไปได้ 

ไปถึงสยามก็ถ่ายปุริกันตามระเบียบ มีตู้ใหม่มาด้วยอ่ะ รูปที่ออกมาสวยดีนะ แต่ของแต่งน้อยไปหน่อยไม่มันเลย แล้วก็ไปกินคัทสึคิงกัน แล้วบีมก็กลับไป แต่ก็ยังอยู่รอพีต่อ เพราะจะกลับไปคอนโดน้าด้วยกันก่อน เอาของไปเก็บ ไปจัดที่นอน ไปทำบราวน์นี่ แล้วดึกๆค่อยออกไปรับน้องกับฮยอนจี(เพื่อนเกาหลีอิพีมัน เวบมาสเตอร์ของคีย์ไทม์ที่จะมานอนด้วย) ที่แอร์พอร์ตกัน

 

แปะสภาพซัก 1 รูป ตอนอยู่กะบีมที่คัทสึคิง เกตเวย์ แสงและมุมกล้องทำให้ออกมาดูดี ชอบๆ สวยโดยไม่ต้องพึ่งโฟโต้ชอป หลอกลวงชาวโลกอย่างรุนแรง  555555+

 

 

ความจริงหน้าโทรมมากกกกกกกกก สิวขึ้นเยอะมากช่วยนี้ แอบเครียด

 

พูดตามตรง ถ้าไม่ต้องไปรับฮยอนจีนะ วีคงไม่ไปแอร์พอร์ตอ่ะ ขี้เกียจ ทริปนี้เป็นอะไรที่ชิวมากจริงๆ คือไม่ได้อยากตามอย่างแรง 55555555 และคิดว่ายังไงทริปนี้ก็ไม่คุ้มแน่ๆ แถมวุ่นวายกว่าปกติ แต่ก็สงสาร ฮยอนจีอุส่ามาจากเกาหลี ก็เลยไฟท์ให้เต็มที่ สงสารอ่ะ ถ้าอุส่าเสียตังบินมาแล้วไม่ได้อะไรกลับไปเลย ก็เลยต้องไฟท์กันหน่อย

 

กว่าจะไปถึงคอนโดก็เกือบ 3 ทุ่มแล้วมั้ง แต่ก็ยังจะฟิตทำบราวน์นี่นะ 5555 โทรมาบอกให้น้าเตรียมเครื่องไว้ให้แล้ว ไปถึงจับใส่ๆๆๆๆ ตีๆๆๆๆ แล้วก็อบ ไม่ถึงครึ่งชม.ก็เสร็จแระ ใส่กล่องเรียบร้อยสวยงาม (แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ 555+) แต่สรุปก็ไม่ได้ให้ว่ะ เพราะไม่ได้เข้าเกต ตอนนี้ก็คงไปอยู่ในมือเพื่อนน้ากูซักคนนึงแล้ว

 

เนื่องจากรอบนี้น้องลงไฟลท์ดึกก็เลยชิวววว กว่าจะออกจากคอนโดก็ 5 ทุ่มกว่าๆแล้ว ไปถึงแอร์พอร์ตประมาณเที่ยงคืน ไปถึงก็ไปสิงอยู่ในสตาร์บักส์ ก็นั่งรอกันไป แล้วก็มีน้องๆเพื่อนพี่มา น้องพีค น้องแนน เพื่อนน้องแนน(ไม่รู้จักชื่ออ่ะ) มารอด้วยกัน พอซัก เที่ยงคืนเกือบตี 1 ก็ออกจากร้าน ลงไปหาที่รอน้อง เดินสำรวจไปเรื่อยว่ามันจะลงทางไหน

 

นั่งรออยู่ชั้น 2 ซักแป๊ป ก็ลงมาข้างล่าง เห็นแฟนมารอกันอยู่หน้าเกต 5 กันบานเลย ก็เดินเข้าไปดูแป๊บนึง แล้วก็กำลังจะเดินออกมา ไปดูตรงอื่น พอหันหลังกลับ เดินไปซักแป๊ป เสียงกรี๊ดมาเลย หันกลับไป เจอหน้าลูกชายกะซีกหน้าอนยูพร้อมหัวเม่นออกมาแระ ใส่ชุดเพิร์ฟกันมาเต็มยศทีเดียว 555555555555555

 

แล้วน้องก็เดินออกกันไป พอใจแระ เจอหน้าลูกชายแล้ววันนี้ แล้วก็โทรไปบอกพี่กิ๊กพี่กิ๊ฟที่อยู่เซนทาราว่าน้องไปแล้ว แล้วก็ไปรอฮยอนจีต่อ  

 

พอฮยอนจีมา(แอบนานว่ะ) ก็จะแวะไปหาพี่กิ๊ฟพี่กิ๊กที่เซนทารา  เพราะยังไงก็ไปๆไม่ทันน้องแน่ๆ เพราะมันออกมาก่อนนานแล้ว โทรถามกันตลอดทางว่าน้องไปถึงรึยัง มันก็ไม่ถึงซักทีทั้งๆที่รถเราใกล้จะถึงรร.แล้ว แต่ทำไมน้องยังไม่ถึงซักที

 

สรุปน้องพีคที่ตามรถน้องโทรมาบอกว่าน้องเข้ารร.ไปแล้ว แต่ไม่ได้เข้าข้างหน้าแล้วก็ผ่านล๊อบบี้แบบครั้งที่แล้ว(กลัวมือในลิฟต์อ่ะดิ่) แต่วนรถขึ้นไปเลย 20 กว่าชั้น เจริญพรรรรร มึนกันมั๊ย??

 

และก็มารู้ทีหลัง ตอนจบทริปแล้วเพิ่งจะรู้ว่า หลังจากที่น้องมันเดินออกเกต 5 มันดันไม่ได้ขึ้นรถแต่เดินไปเข้าทางเกต 8 แล้วเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันในห้องน้ำ 55555555 เลิศจริงๆ แรงใส่กันตั้งกะวันแรกทีเดียว

 

เอาบราวน์นี่ที่แบ่งจากที่จะให้ลูกชายมาให้พี่กิ๊ฟด้วย ตามสัญญา 555 แล้วก็แยกกะพี่กิ๊ฟ พี่กิ๊ก แล้วก็ปุ๋ย เรียกแท๊กซี่กลับคอนโด

 

กลับไปถึงก็ได้คุยกะฮยอนจีนิดหน่อย นิดหน่อยจริงๆ เพราะฮยอนจีพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ และกูพูดเกาหลีไม่ได้  คือบอกมันไปเป็นภาษาอังกฤษว่า "I can't speak Korean." และ กูก็ได้คำตอบกลับมาเป็นภาษาเกาหลีล้วนๆ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด วิกฤตชีวิตมาก  ก็กูบอกว่ากูพูดเกาหลีไม่ได้ แล้วจะพ่นเกาหลีใส่มาเพื่อ? หรือเพราะกูลืมบอกไปว่า นอกจากจะกูพูดไม่ได้แล้ว ฟังกูก็ไม่ได้ด้วยนะ ไปวะ 555555

 

ต่อจากนั้นก็คงจะเรียกว่าคุยไม่ได้แระ เรียกว่าเต้นใส่จะถูกต้องกว่า 5555 ภาษามือล้วนๆ เหมือนตัวเองเป็นใบ้ กร๊ากกกก ชี้โบ้ชี้เบ้ เถือกไถคุยกะมันไป คือมันก็พอจะฟังอังกฤษได้นะ พูดได้ด้วยนิดนึง แต่แบบนิดนึงจริงๆ คือพูดอังกฤษนิดนึงแล้วรัวเกาหลีมาอีกเป็นชุด วีรวรรณจะเข้าใจมั๊ยคะ ??เพราะฉะนั้น เต้นใส่กันเวิร์คสุด

 

แต่ถ้ายากเกินจะเข้าใจท่าเต้นจริงๆ ก็ต้องลากอิพีมาเป็นล่ามไม่งั้นคงไม่ต้องนอนกัน เต้นมันทั้งคืน

 

ก็วิกฤตกันอยู่แปปนึง ก็นอนกันแระ เพราะดึกแล้ว ไม่ไหวง่วง

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

จบแระวันแรก เห็นหน้าลูกชาย 0.3 วิ แถมหน้าและหัวอนยูอีกนิดหน่อย นอกนั้นไม่เห็น เห็นจากไกลๆด้วย 5555+

 

แล้วก็รู้ข่าวเพิ่มมาอีกนิดว่า วันพรุ่งนี้น้องมีซ้อมตอนประมาณ 10 โมง ส่วนหลังจากนั้น ก็เป็นปริศนาเหมือนเดิม แต่ก็พอเดาได้นิดๆ แต่ก็ไม่แน่ใจ

 

แล้วจะมาต่อวันที่ 2 นะจ๊ะ